Leven

Jeugd en Opleiding
Cees Kortlang werd in 1926 in Harderwijk geboren als oudste zoon in een gezin met drie kinderen en groeide op in Ermelo. Na het doorlopen van de HBS ging hij van 1946-1952 naar de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, waar zijn hoofdvak tekenen was. Hij deed examen maar slaagde echter niet. Via Theo Swagemakers konden Cees Kortlang en zijn toenmalige vrouw een atelierwoning in de Zomerdijkstraat in de Amsterdamse Rivierenbuurt betrekken. Andere bewoners van de Zomerdijkstraat waren Jan Wolkers, Piet Esser, Jaap Hillenius, Mies Hillenius, Theo Swagemakers en Jaap Wagemaker. Met buurman Jaap Wagemaker had Cees Kortlang goed contact, ze dronken elke ochtend samen koffie en deelden een sigaar.

Werk
Cees Kortlang maakte schilderijen, etsen en gouaches. Later schreef hij ook enkele boeken, waaronder het autobiografische boek 'Balans'. Aanvankelijk werkte Kortlang figuratief, maar in 1958 ging hij over op het maken van abstract werk. In de jaren '60 begon hij, naast het maken van schilderijen, met het vervaardigen van etsen. De vroegst bekende etsen van Kortlang dateren uit 1960. Aanvankelijk werkte hij in zwart. Na wat voorzichtige experimenten met kleur brak vanaf 1966 kleur definitief door in zijn oeuvre. Dit houdt verband met zijn verblijf in het Grafisch Atelier in Kasteel Wolfsburg. Jaarlijks kwam hij daar terug om er enkele weken te werken.

Werkplekken
Lange tijd woonde en werkte Cees Kortlang in de atelierwoningen in de Zomerdijkstraat in Amsterdam, omringd door andere kunstenaars. Maar hij was ook veelvuldig in het buitenland te vinden. Hij verbleef begin jaren '60 met onder andere Jaap Wagemaker en Theo Swagemakers voor een korte tijd in Praag, op uitnodiging van de regering van Tsjecho Slowakije. Vanaf het midden van de jaren '60 verbleef hij jaarlijks een aantal weken in het Grafisch atelier Druckwerkstatt in Kasteel Wolfsburg in Duitsland, dat in 1962 was opgericht door Gustav Kurt Beck. Ook ontving hij een beurs van de Franse regering om in 1965 een tijd in Atelier 17 van Stanley William Hayter in Parijs te werken. In de zomers van 1976 en 1977 werkte hij in de Printshop in St. Michaels, New Foundland. Ook maakte hij reizen naar Praag, IJsland, Groenland en Ierland. De natuur die hij zag in deze landen inspireerde hem en is terug te vinden in zijn werk.

Exposities en prijzen
In 1954 had Kortlang zijn eerste solo-expositie in hotel ‘Zeezicht’ in Harderwijk. Hij maakte in deze tijd uitsluitend figuratief werk. In krantenberichten over de tentoonstelling wordt vol lof gesproken over uitdrukkingsvolle portretten en karakteristieke interieurs en havengezichten.  Er volgden andere exposities, waaronder in 1955 in het museum Kunst en Historie aan de Loolaan in Apeldoorn. In de Volkskrant van 9 september 1955 wordt gesteld dat er veel van de kunstenaar verwacht mag worden. Hij wordt getypeerd als een harde werker die er zich van bewust is dat hij moet zwoegen om een goede reputatie op te bouwen. Kortlang exposeerde ook in het Stedelijk Museum in Amsterdam tijdens de tentoonstelling Liga Nieuw Beelden (1961) en de Lucastentoonstellingen van 1959 en 1960. In 1959 nam hij deel met de werken ‘Compositie Stad’ en ‘Stilleven met vis’ en in 1960 met ‘Landschap’, ‘Stad bij nacht’ en ‘Compositie landschap’. Hoewel Kortlang inmiddels abstract werk maakte, nam hij deel aan de tentoonstelling met figuratief werk. In de collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam bevinden zich thans twintig werken van zijn hand.
De tentoonstellingen bleven komen en Cees Kortlang exposeerde in binnen- en buitenland, onder andere in Galerie De Drie Hendricken in Amsterdam, Galerie Frederic in Amsterdam, Galerie Horn in Luxemburg, Galerie de Luxembourg in Luxemburg en in het Schloss Wolfsburg in Wolfsburg. In 1963/1964 won Cees Kortlang de Talensprijs met zijn werk Malá Strana. De jury noemde het werk "gaver, meer voldragen en als resultaat gelukkiger" dan dat van de concurrentie.

Groot verlies
In 1992 ging Kortlang, na het overlijden van zijn moeder en de scheiding van zijn vrouw, weer in het ouderlijk huis in Ermelo wonen. Inmiddels was zijn dochter volwassen geworden. Tijdens een vakantie in mei 1997 in Venezuala is Karin Kortlang met haar vriend vermist geraakt. Deze gebeurtenis vormde een dieptepunt in het leven van Cees Kortlang. In zijn etsen uit 1997 verwerkte hij de gebeurtenis. Zo maakte hij etsen met de titels ‘ Karin ik houd van je’, ‘Hun val’, ‘Laatste rustplaats van Karin’ en ‘Waar ze nu zijn’. Later schreef hij ook over zijn dochter in het boek Balans, een autobiografisch verhaal over zijn levensloop. De Karin Kortlang Stichting is vernoemd naar zijn dochter. Op 5 april 2008 overleed Cees Kortlang in Harderwijk aan de gevolgen van een hersenbloeding.